Het duurde tot de jaren vijftig voor er in Katholiek Zwolle behoefte ontstond aan georganiseerde carnavalsfeesten. Ontspanning in de vorm van feesten bleef voor de katholieke jongeren beperkt tot de jaarlijkse avonden van het bestaande katholieke verenigingsleven, koninginnedag en bevrijdingsdag. Zwolle kende toen wel cafés en enkele bars, maar katholieke ouders zagen liever dat hun kinderen de tijd door brachten in het parochiehuis, op de godsdienstcursus voor achttienjarigen, op de Mater Amabilis school, bij de KAJ, de KJMV (katholieke jongeren middenstad vereniging), het KJC (Katholiek Jongeren Contakt), de RKSC Zwolle (Rooms Katholieke Sportclub Zwolle), de RK HV TEMPO 41 of de RK GV Vlug en Lenig, kortom: als er maar een K of RK voor stond!

In de besturen van sommige verenigingen zaten echter mensen die tijdens militaire dienst met carnaval kennis hadden gemaakt of uit het zuiden kwamen en zodoende Zwolle met carnavalsbacil ‘infecteerden’.
Eind 1956 was er bij de RKSC een groep jongeren met de illustere naam’De Rooie Panne’ die vond dat de jaarlijkse feestavond maar eens een andere vorm moest krijgen. Zij dachten aan een gekostumeerd carnaval.

Enkele leden gingen praten met een delegatie van de KJMV over gezamenlijke carnavalsviering. En zo ontstond op 01 februari 1957 het samenwerkingsverband waaruit De Eileuvers zouden voortkomen. De datum en de naam zijn echter pas in 1962, toen de eerste statuten werden vastgelegd, officieel geworden.

De eerste feestavond op 03 maart 1957 werd een succes.

De ontstane carnavals commissie (Ca-Co) vormde een bestuur. Zij organiseerden op 16 februari 1958 een carnavalsfeest in de grote zaal van Suisse.

Op 27 december 1958 werd een prinsenbal georganiseerd, compleet met een Raad van Elf en in februari 1959 was er een feestavond in Suisse, waarin Kloris I als Prins Carnaval zijn intrede deed.

Eind 1960 wijzigde de Ca-Co haar naam in "Broederschap". De carnavalsvereniging in oprichting was hiermee een feit, maar een naam was nog niet gevonden. Naar voorbeeld van Oldenzaal, waar de winterkoninkjes in de dialectvorm "kadolstermennekes" de naamgevers waren van de plaatselijke carnavalsvereniging, koos Zwolle voor de ooievaar, ofwel de eileuver. Op het programmaboekje voor het Prinsenbal 1960 werd deze, door Flip Trooster bedachte naam, voor het eerst gepresenteerd. De eileuver, aldus de motivering, die tevens een garantie van et "echt-Zwolse-karakter" inhield, is een vogel die met veel geklepper komt en gaat, evenredig aan de seizoenswisselingen. Zo is het ook met carnaval.

De omslag was voorzien van een tekening, die model heeft gestaan voor het door Wim Bruens ontworpen Eileuver-logo. In de originele uitvoering is het ontwerp voor het eerst te zien op de uitnodiging voor het carnavalsfeest in februari 1961. Ook werden er zogenaamde afslagen gemaakt. Dit waren kleine ronde metalen plaatjes met ingeperst logo, die op medailles en onderscheidingen werden gelijmd (en nog steeds worden gebruikt). De Eileuvers hadden een eigen gezicht gekregen!

In 1962 werd de Carnavalsvereniging De Eileuvers officieel opgericht. Aan het lidmaatschap van de vereniging werden geen eisen gesteld met betrekking tot kerkelijke achtergrond, maar bestuur en ledenbestand bestonden toch voornamelijk uit katholieken.

In 1964 brachten De Eileuvers, onder aanvoering van Prins Jonas I, een bezoek aan het feest van het KJC in de foyer van de Buitensociëteit. Tegelijkertijd presenteerden zij zich, door bijvoorbeeld mee te werken aan acties en optochten, op een breed terrein aan de Zwolse samenleving. Waar enerzijds werd geprobeerd de kring te verbreden door godsdienstige muren te slechten, werden anderzijds "hindernissen" opgeworpen. Treffend is in dit verband een schrijven dat het bestuur eind het najaar van 1964 richtte aan het Zwolse bedrijfsleven, om belangstelling te kweken voor een "Soirée du Vin" in januari 1965. In dit schrijven werd ook uitgelegd wat carnaval nu eigenlijk was en vooral, voor wie het bedoeld was. "Carnaval is voor u, en voor mensen waar u mee omgaat," aldus het als wervend bedoelde epistel. "Niet voor teenagers en twennies. Op een carnavalsfeest moet u niet uw eigen winkel- of kantoorpersoneel tegen het lijf lopen. Zonder een hoogdravende toon te willen aanslaan: carnaval is voor de betere middengroepen met een leeftijdsgrens zo vanaf 20 jaar." Het feest werd een financieel fiasco. De ervaring zou leren, dat de doelgroep breder was. Veel breder!